Boek 2.0

Op dit filmpje zie je dat voor onze middeleeuwse voorouders ook niet alles meteen evident was! Eéntje omdat we er geen genoeg van kunnen krijgen...

Stabat Mater

Wie houdt van typisch Engelse Choral-sound, gekruid met een snufje modernistisch timbre, kan zijn oor te luisteren leggen bij de muziek van Karl Jenkins. Jenkins is een 65-jarige Welshe componist en muzikale duivel-doet-al die zowel in de pop,jazz, easy-listening, reclame als klassiek thuis is. Met vooral de cd : 'the Armed Man' bewees Jenkins dat hij meer in zijn mars had dan aalgladde composities à la Adiemus. Recent kochten wij zijn 'Stabat Mater' en wij hebben er nog geen seconde spijt van gehad. Smaken verschillen uiteraard. Maar de cd bevat, volgens ons, van begin tot eind prachtige doorgecomponeerde muziek : een sterke auditieve gemoedsbalsem voor de dagen die eraan komen.
(zie ook de info in de side-bar)

De kers

Ja. De kers op de taart. En die taart mag er wezen. Het was een interessant traject dat 23dingen-traject. Ik had al bij de buren op 23dingen.nl rondgestruind en ook daar was ik in een bad vol enthousiasme gevallen. Het beloofde dus niets dan goeds. In het achterhoofd zat er toen wel iets van : dat zal ik nog wel eens volgen, ooit... Niets wees erop dat die bewuste bibnet-startdag op 12 februari zou leiden tot een persoonlijk 2.0-avontuur. Dat twittergeweld leek me aanvankelijk niet op het lijf geschreven. Maar eens de eerste stappen in de blogosfeer ging het percentage scepsis gaandeweg achteruit. Ik hield de blog van Bib Izegem boven de doopvont. En de wagen ging aan het rollen. Met blijvend genoegen. Daarop volgden Facebook en Netlog. Nieuwe dingen werden ontdekt en ingepast. Persoonlijke interesse vermengde zich met de werksfeer en de trein stond dampend op de sporen.
Web 2.0 zullen we als bib in al zijn vormen vooral hanteren als een marketingtool, maar het zal ook een elastische band worden met de gebruiker. Het moet een virtuele ontmoetingsplaats worden waar van alles en nog wat te lezen, te zien en te beleven valt, deels in de formele-deels in de informele sfeer. Een blog is voor een bibliotheek een éénvoudig en uitgelezen instrument om eens naast het platgetreden paadje te struinen. In die optiek zal ik de raadgevingen van Koen in Bibliotheek-en Archiefgids ter harte nemen. Wat jammer dat de reacties van de lezers, al zijn die er zeker, achterwege blijven. Het blijft vaak éénrichtingsverkeer. En dat kan niet de bedoeling zijn of blijven. Bloggen lijkt soms wel een éénzame bezigheid. Het zal de kunst zijn om items te vinden die aanspreken.
Voilà, nu nog het vragenlijstje vervolledigen en nog eens iedereen bedanken voor de begeleiding en steun, vooral Johan de 2.0coach, en dan zetten we het mes in ons stukje taart. U mag mij nu al inschrijven voor dat kennisplatform. De Depression 2.0 party like its 1929 is jammer genoeg afgelopen, maar waarom geen 23 things. 2.0 party, met applicatiecocktails ?
De groeten...

Doosjes van Pandora

Bij ding 22 is de doos van Pandora helemaal opengetrokken. Onvoorstelbaar wat er allemaal niet aan applicaties bestaat, al is daar ook wel wat overlapping bij. De trucendoosjes van 23 dingen heb ik netjes bij mijn favorieten ingedeeld. Daar zal ik wel eens induiken bij gelegenheid om ons bibliotheekblog van iets nieuws te stofferen. Nu is het nog een beetje teveel op een te korte tijd. Wat mij wel al is bijgebeleven is Wetoku (webcaminterviewing), Fefoo (searchoptimalisatie), Zemanta (blogsmarter), Raylit (e-learning met kids) en My heritage (genealogie). Ook die surveymonkey zal ik ten gepaste tijde uit de mouw schudden. Er zal met die aps zeker iets gebeuren. Al is het maar signalering van het bestaan ervan. Zo kan ik ook met My heritage (gelukkig eens iets in het Nederlands) de genealogen die binnen de bibliotheek in het schaduwarchief van de Burgerlijke stand actief zijn in het bloggebeuren betrekken. Leuk signalementje zal ook dat ekoloko worden, als de bib eens iets milieubewust organiseert naar de kinderen toe.

Eerder slappe koffie vind ik steepster, de tealog. Tenzij dat het natuurlijk 'tea for two' wordt.

Hocus pocus google

De googlegoochelaars toveren werkelijk het ene wit konijn na het andere uit hun hoge hoed. Ongelooflijk wat men al niet kan met Java ! Er komt inderdaad een hele 'golf' van nieuwigheden op ons af : verbeterde features, nieuwe dingen en vooral veel integratie en simplificatie. Een groot stukje van beide voorgestelde video's bekeken. 'Amazing' professioneel allemaal : een I/Opener van formaat. Soms een beetje boven mijn zomers petje, maar ik heb nog tijd. Wat jammer van die blauwige t-shirts met dat rode W'tje op. Zo'n casting zouden ze toch beter aan Warner Brothers overlaten in het vervolg. Vooral die wavetechnologie toegepast op mail, lijkt spectaculair. Nu is niet langer de postbode vertegenwoordiger van snailmail, maar de doodgewone mail 0.1. Alhoewel als je die rode autootjes ziet voorbijsnorren in het straatbeeld zie ik vaak scènes uit Speedy Gonzalez.

Ook die integratie en assimilatie van videoplugin's, zodat de ontvanger niet altijd eerst iets moet downloaden om een fimpje te bekijken is erg doordacht, om nog maar te zwijgen van die androïdisering ! Het is weer een huzarenstukje 'good thinking'. De Google-world is opnieuw een stukje dichterbij gekomen. De filosofie erachter is uitgekiend : meer, beter en gemakkelijker. Eigenlijk wordt er stevig gewerkt om integratie bijna naadloos in simplificatie te laten overgaan. Dat kunnen 'we' enkel efficiënt toejuichen (?)

Google innoveert tenvolle, maar komt niettemin een beetje over als een zwart gat dat bestaande internetapplicaties genadeloos opslokt. Een heel éénzijdige interpretatie van het principe der communicerende vaten, als je het mij vraagt. Het osmoseert knowhow als een vleesetende plant en realiseert in stilte wat het altijd had willen zijn : onze enige virtuele periscoop op de wereld, onze enige digitale viewmaster. Mijn analoge ellebogen voelen het aan als het sprookje van Ali Baba en de veertig rovers. Die interactie met Streetview en Earth wijst op dat 'planeet-google' effect : Google als dampkring rond de werkelijkheid, waaruit geolocating mogelijk is tot op je... en hier stop ik even uit welvoeglijkheidsoverwegingen. Maar het steekt verbluffend goed in mekaar. Zoals die 'Google flew index' in Google labs. Je moet het maar bedenken. Zo kan je 'The Mexican wave' stap voor stap volgen. Nu nog de geolocating waar je effectief van die mondmaskers kunt gaan afhalen en je hebt een totaalbeeld.

Microsoft voelt die genadeloze concurrentiële strategie nu al aan de lijve. Hun 'Bing', slecht gekozen naam voor een zoveelste poging van Microsoft trouwens, moet het ruimschoots afleggen tegen Google. Het enige wat Google misschien kan leren van Bing is dat bijstylen van de zoekpagina met die screensavers ipv. dat ietwat sullige themacartooning. Microsoft heeft er miljarden dollars voor over om de markt van de zoekmachines te veroveren, omdat de firma weet dat het daar gebeurt of niet gebeurt. Ik vrees voor Microsoft dat ze de strijd zal verliezen. Nu al krimpt het marktaandeel ook in de besturingssoftware. Niemand gezien van IE op het podium, wel een vertegenwoordiger van Firefox. Toevallig ?
Als je ziet hoe knullig de multinational inventiviteit van Google tracht te implementeren in haar nieuwe windowspakketten, dan weet je al genoeg.
Eén van die apps (nu : webelements) die ik vaak gebruik en die uitermate handig is, is Google-docs. De teksten voor de blogs maak ik uit gemakkelijkheidsoverwegingen aan in Docs. Je kunt er zowel op het werk als thuis mee aan de slag, neemt geen ruimte in en is altijd beschikbaar. Eventueel geshared of gepubliceerd, zoals ons lijstje tijdschriften van de bibliotheek. Het is wel basisediting, maar ruim voldoende. Ook Picasa 3 draagt de voorkeur weg. Google calendar ook al eens gebruikt maar met minder enthousiasme. En waar denk je dat ik dat afbeeldinkje bovenaan vandaan gehaald heb ? Wat helemaal tegen viel was 'Google translate'. Er bestaat zo'n feature om op je blog toe te passen. Eénmaal toepgepast leverde dat een soort futuristisch esperanto op dat vermoedelijk enkel door een marsandroid vanuit Google sky kon worden ontrafeld. Trouwens nog altijd verslingerd op Mappy ! Google books ten andere heeft nog veel te lijden onder fragmentatie. Een echt alternatief voor 'the real stuff' is het 'nog' altijd niet. Maar wat is de uitspraak 'nog altijd niet' waard in de deeltjesversneller van Google-world ?

Ik geloof wel in dat wave-idee om in de bibcatalogus toe te passen. Die integratie van alle mogelijkheden binnen één en dezelfde omgeving is de weg die moet ingeslagen worden. Dat vasthouden van de rondtrekkende internetbackpacker, dat speculeren op geïnteresseerde luiheid is iets waar we moeten op inspelen. Een cabrio dus met nog meer opties op het dashboard, geïntegreerd op één startknop !?

En voor de laatkomers heb ik nog een last minute met gratis koekje.

Odysseus vaart ding 20 binnen

Alvast wat content toegevoegd aan zoeken.be !

Willen catalogii nog weerbaar zijn in deze tijden van googlisering ( en daar is the sky absoluut the limit niet, eerder space !) dan moeten ze bovenal aantrekkelijk zijn. Voor zover we met een aantrekkelijke catalogus verrijkt met van alles en nog wat sowieso nog iets in de pap te brokken hebben. Maar dat is dan weer een discussie die op het platform van de zeven uitdagingen gevoerd moet worden. Al zullen we naar mijn bescheiden mening meer zevenmijlslaarzen van doen hebben om deze odysseusqueeste met succes af te ronden.
Nu boeken edm. zullen moeten blijven gevonden worden. En dat specfieke boek waar aanwezig en ja dan neen onmiddellijk beschikbaar, is vooralsnog de hoofdbezorgdheid van de gebruiker. Want als de tijd dringt is de balie dichterbij dan we denken. Vooralsnog vinden we geen onweerstaanbare drang bij onze gebruikers om wat dan ook te beginnen bespreken of te taggen. Iets moet gelezen worden tegen die vooropgestelde tijd. Kunnen jullie dat leveren ? Ja, neen. Punt uit ! Dat klinkt weinig hip, maar dat is vooralsnog de realiteit.

Dat sluit niet uit dat extra info welkom is en de boel aardig wat kan opleuken. De bibliotheek is al veel meer ontspanningsoord geworden dan informatiebron. Zo zijn we vol lof over de Brugse cabrio waar the outside in de vorm van info uit het brede culturele veld in de omgeving wordt aangeboden. Iemand die iets over yoga zoekt is bijna zeker geïnteresseerd in waar-wanneer-hoe van een yogasessie in de buurt. En waar we als sector zeker in mee moeten is in die inside naar buiten brengen. Dat kan bijvoorbeeld perfect via die Antwerpse lijstjes die de user zelf vanuit de catalogus kan maken maar het moet zeker in een koppeling met de grote spelers als google gebeuren want daar wordt over de toekomst beslist en nergens anders.

Het is een denkoefening die meen ik reeds gevoerd wordt in de pbs-cenakels waaraan wij als lokale bibliotheek ons wagonnetje hebben gekoppeld. Maar ja, het geld groeit nog steeds niet aan de bomen zoals dat een tijdje geleden wel het geval was in de banksector.

Nog een woordje over taggen tenslotte. Is daar zoveel verschil met trefwoorden en thema's toekennen ? Behoorlijk moeilijk en niet voor Jan en alleman heb ik de indruk.

Aquabrowser is trouwens zeer aantrekkelijk maar soms heb ik de indruk dat die woordenwolk meer weg heeft van een mistflard op volle zee.
Als het de bedoeling is van dat tagcloudje om je voor onbepaalde tijd oneindig te verliezen in de aangeboden infowereld is het in de opzet geslaagd. Maar met de hulp van die Aiolusgadget vrees ik dat Penelope nog lang stand-by zal moeten blijven. Tenzij er natuurlijk een vleugje westenwind bijkomt ?!

Librarything (ding 19) is een leuke gadget die nauw aanleunt bij de core-business van de bibliotheek. Voor we van start gingen heb ik eerst even gecheckt wie er in de buurt actief met het ding was. Buiten de lokale boekhandel die er blijkbaar pro forma op zit was er niemand.
Ik heb een 6-tal boekjes opgelijst uit mijn favoriete literatuur. De manier van werken is eenvoudig, beter dan de 'visual bookshelf' bij facebook.
Je kan er in dialoog en discussie gaan. Heel erg toegepsitst op de echte boekenliefhebber.
Aansluitend heb ik dan ook een librarythingaccount gemaakt voor de bibliotheek. Aangezien we binnen onze bibliotheeksite maandelijks nieuwe aanwinsten voorstellen wilde ik hier een cross-over vermijden. Ik vroeg een aantal collega's hun favoriete literatuur op te lijsten en kort te bespreken. Hun inbreng en de mijne resulteerde vervolgens in een badging van een 15-tal boeken die ik als standards gepresenteerd heb onder de noemer : gelezen en aangeprezen. Mensen durven nog wel eens de vraag stellen of we een goed boek kunnen aanraden. Ze krijgen het hier bij wijze van spreken op een presenteerblaadje. Met succes trouwens. Toen ik onlangs van een lezer gevraagd werd naar de aanwezigheid van een bepaald boek kon ik duidelijk zien dat de print die hij mij toonde één van de 15 librarythingitems was.
Het zou de bedoeling moeten zijn om de presentatie om de zoveel maand eens te vernieuwen. Zo blijft de digicholic ook nog lezen, nietwaar.